![]() |
||
![]() * HOME * ![]() Inleiding ![]() Geschiedenis ![]() Informatie ![]() FiST ![]() Takenpakket ![]() Ambulance ![]() Tips ![]() Jeugdbrandweer ![]() Nieuws ![]() Wagenpark ![]() De Kazerne ![]() Links ![]() Gastenboek ![]() * HOME * |
||
DE BRANDWEER
OVER DE EEUWEN HEEN Het staat wel vast dat er reeds vanaf de aanvang van de mensheid gezocht is naar middelen om het vuur - onmisbaar voor het welzijn van de mens - te kunnen bestrijden, wanneer het zich tomeloos, ontredderend en alles vernielend vergreep aan de bezittingen van de menselijke samenleving. Op de wijze waarop de oude volkeren zich min of meer GEORGANISEERD te weer stelden tegen de vernielende vraatzucht van het element, dat tegelijk hun onmisbare vriend en doodsvijand kon zijn en over de middelen die ze daarbij gebruikten, is ons weinig bekend. Reeds 2 eeuwen voor Christus kenden de Egyptenaren reeds een bronzen zuig-perspomp, die ze gebruikten tegen de kracht van het vuur. Keizer Augustus richtte in de stad Rome, in 't jaar 6 na Christus, een brandweerkorps in, die de hedendaagse brandbestrijdings- organisatie in principe wel heel nabij stond. Er werd gedacht aan brandpreventie en's nachts werd door speciale groepen de wacht gehouden. De 7000 vrijgekomen slaven, verdeeld in 7 groepen, zorgden voor de veiligheid van de hele stad, die verdeeld was in verschillende afdelingen. De Romeinse brandweerlieden werden verdeeld in verschillende soorten, overeenkomstig hun taak. In de Middeleeuwen werd bij de brandblussing gebruik gemaakt van zeer eenvoudige blusmiddelen, zoals lederen emmertjes, die min of meer gevuld met water, door de blussers aan elkaar werden doorgegeven, waarna het overgebleven water in het vuur werd geworpen. Bij deze vorm van blussen was uiteraard een grote hoeveelheid mankracht nodig, die verschaft word op basis van spontane geburenhulp. Veel later werd dit in de wet belichaamd onder de naam van "hand-en span-diensten"' In feite zijn er eeuwen verlopen, voordat de overheid het als haar taak zag, verordeningen en voorschriften vast te leggen. De eerste ordonnanties in Vlaanderen dateren van de 14de eeuw, zij kwamen tot stand na enkele grote branden in onze vroegste steden. Veel later tijdens de Franse overheersing werd o.a. in Antwerpen een beroepskorps opgericht dat 100 manschappen telde. Bij de onafhankelijkheid van Belgie in 1830 bezaten enkele grote steden een beroepsbrandweerkorps. Op het platteland ging het er helemaal anders aan toe.
|