Jevgeni Aleksandrovitsj Jevtoesjenko (geboren in 1933):

Jevtoesjenko is een Sovjet-Russisch dichter die op 16-jarige leeftijd begon met het publiceren van gedichten. Na het verschijnen van zijn eerste gedicht was succes verzekerd. Hoewel dit werk invloed bevat van een andere Russische schrijver, Jesenin, is Jevtoesjenkos stijl al zichtbaar: een samenvoeging van welsprekendheid met rebellie tegen de gebeurtenissen van de dag, een bepaalde vorm van lyrische agitatie.

Jevtoeskjenko kwam meermaals in botsing met de Sovjetautoriteiten, o.m door het verschijnen van zijn autobiographie précoce en zijn stellingname ten gunste van Solsjenitsyn in 1974. Als straf werd een grote huldiging van de dichter afgelast maar deze werd een tijdje later dan toch gehouden. Hij leek toen weer meer de partijlijn te volgen.

Vele van zijn werken hebben, door hun opzienbarende betekenis, ook een plaatsje gekregen in de poëzie van het buitenland.

Toen Gorbatsjov aan de macht kwam stelde hij zich negatief tegenover hem op en toen de macht uit handen van Gorbatsjov werd genomen werd Jevtoesjenko hoofd van de schrijversbond.

Werken: Talent is een opzettelijk wonder, geschreven in 1980

              Een plaats voor wilde bessen, geschreven in 1981

              Oorlog, dat is anti-cultuur, geschreven in 1983

Lev Zinovjevitsj Kopelev (1912-1997)

In 1945 werd hij veroordeeld tot 10 jaar strafkamp en 11 jaar later (in 1956) werd hij gerehabiliteerd. Vanaf dit moment werd er door Solzjenitsyn een gedetailleerd rapport geschreven over Kopelev en dit in de roman In de eerste cirkel.

In 1968 werd hij uit de Communistische Partij gestoten wegens interventie ten gunste van Daniël, Sinjavski, Galanskov en Ginzburg (strafkampgevangen). Het werd hem verboden om nog langer in de Sovjet-Unie te publiceren.

In 1981 is hem het staatburgerschap ontnomen. Maar al gauw kon hij aan de slag in Duitsland waar hij verschillende gasthoogleraarschappen vervulde.

Werken: Biografie van Bertolt Brecht geschreven in 1966

              Zwei Epochen deutsch-russischer Literaturbeziehungen geschreven in 1973

              Verwandt und verfremdet geschreven in 1976

Aleksandr Trifonovitsj Tvardovski (1910-1971)

Hij was een Sovjet-Russische dichter en criticus die sinds 1940 deel uitmaakte van de Communistische Partij. Hij maakte naam met het lange gedicht het land Moeravija dat hij schreef op 26-jarige leeftijd. Ook zijn verhaal in verzen, Vasili Tjorkin viel in de smaak bij vele mensen doordat het was geschreven in eenvoudige woordkeuze waarin vele factoren uit de volkspoëzie terugkwamen. Het vervolg, Tjorkin in de andere wereld, bevat tal van satirische passages over het Stalin-tijdperk. Iets dat men ook terugvindt in zijn laatste dichtwerk Za daljoe-dalj, geschreven in 1964.

Van grote betekenis was Tvardovski als hoofdredacteur van het maandblad Novy Mir. Heel wat progressieve Russische schrijvers -nl. Solsjenitsyn, Nekrasov en nog vele anderen- vonden in de jaren vijftig en zestig onderdak in dit maandblad. Maar in 1970 eindigde zijn carrière bij Novy Mir.

In het jaar dat hij gestorven is kreeg hij nog de Staatsprijs voor een verzameling gedichten uit de jaren 50-60.

Werken: Heimat und Fremde (bloemlezing) werd na zijn dood vertaald in het Duits.

              Gedichte dieser Jahre (1959-1967) uitgegeven in het Russisch en het Duits 4 jaar na zijn dood.

Vladimir Nikolajevitsj Vojnovitsj (geboren 1932):

Schrijver die afkomstig is uit Tadzjikistan.

Hij werd tweemaal afgekeurd in het Gorki-instituut voor letterkunde, de Sovjet Schrijvers Academie, (mogelijk vanwege zijn joods klinkende naam) in Moskou. Daarna ging hij werken als timmerman en nam deel aan een ontginningsproject in Kazakstan.In deze periode schreef hij zijn eerste werk Wij leven hier, gepubliceerd in het vooruitstrevende tijdschrift Novy mir.

Vojnovitsj objectieve weergave van zekere misstanden binnen de Sovjet maatschappij werd door de officiële kritiek fel bestreden.

Vanaf 1963 werkte hij aan een satire op de Sovjet-Unie, De merkwaardige lotgevallen van soldaat Ivana Tsjonkin. De eerste hoofdstukken verschenen in 1969 in de Bondsrepubliek Duitsland. Deel I en II werden in Parijs uitgegeven.Het derde deel, de troonpretendent, verscheen in 1979.

In 1974 werd de auteur ,o.m. door zijn onvoorwaardelijke steun aan Solsjenitsyn, uit de Sovjet Schrijvers bond gestoten.

Zes jaar nadien kreeg hij toestemming om zich een jaar te vestigen in de Bondsrepubliek Duitsland.

Tijdens zijn verblijf daar werd hem in juli 1981 zijn staatsburgerschap ontnomen.

Werken: mate van vertrouwen

              Open brief aan de voorzitter van de VAAP

              De briefwisseling